တပ်မတော်က နိုင်ငံတော်တာဝန်ယူခဲ့တာ တစ်လနီးပါးရှိခဲ့ပါပြီ။ ဒီလို တာဝန်ယူခဲ့ရတာဟာ အရင်းခံအကြောင်းတစ်ချို့နဲ့ လတ်တလော အကြောင်းရင်းက ၂၀၂၀ ပြည့်နှစ် နိုဝင်ဘာလမှာ ပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ ရွေးကောက်ပွဲဟာ မှန်ကန်မှု မရှိနိုင်ခြင်း၊ တရားမျှတမှု မရှိခဲ့ခြင်း၊ မဲစာရင်းများ မှားယွင်းနေခြင်း၊ မဲမသမာမှု ဖြစ်နိုင်ခြင်း စတဲ့ အခြေအနေတွေရှိခြင်း စတာတွေကြောင့် ဒါတွေကို ဖြေရှင်းဆောင်ရွက်ပေးဖို့ နိုင်ငံရေးပါတီတစ်ချို့နဲ့ တပ်မတော်က ထောက်ပြတောင်းဆိုခဲ့သော်လည်း တာဝန်ရှိသူ အဆင့်ဆင့်က လက်မခံ၊ ငြင်းပယ်ပြီး လျစ်လျူရှုခဲ့လို့ ဒီအဆင့်ကို ရောက်ခဲ့ရတာပါ။

နိုင်ငံ့ဝန်ထမ်းဆိုသည်မှာ......... ပြည်ထောင်စုသမ္မတမြန်မာနိုင်ငံတော် ဖွဲ့စည်းပုံ အခြေခံဥပဒေ (၂၀၀၈ ခုနှစ်)နှင့် နိုင်ငံ့ဝန်ထမ်း ဥပဒေပါ ပြဌာန်းချက်များနှင့်အညီ ပြည်ထောင်စု အစိုးရအဖွဲ့က အတည်ပြုထားသော ဝန်ထမ်း အဖွဲ့အစည်းတစ်ရပ်ရပ်၏ ဖွဲ့စည်းပုံပါရာထူး တစ်ခုခုတွင် ခန့်အပ်ခြင်းခံရသည့်၊ နိုင်ငံတော် ရသုံးမှန်းခြေ ငွေစာရင်းမှ ကျခံထုတ်ပေးသည့် လစာနှင့်စရိတ်များကို ခံစားခွင့်ရှိသည့်ဝန်ထမ်း ကိုဆိုသည်။

မြန်မာနိုင်ငံမှာ သတင်းမီဒီယာကောင်စီကို ဥပဒေဖြင့် စတင်ဖွဲ့စည်းဖို့အတွက် ပြန်ကြားရေး ဝန်ကြီးဌာနနဲ့ စာနယ်ဇင်းကောင်စီ(ယာယီ)တို့အကြား ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့ကြတာကို ပြန်ပြောင်းသတိရမိတဲ့အတွက် ဒီဆောင်းပါးကို ရေးဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။

သူ့ခံယူချက်နဲ့သူ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ရုံးလာတက်တာကို အများသူငါမြင်ကွင်းရှေ့မှာ အရှက်တကွဲ အကျိုးနည်းအောင်ပြုမူခြင်းက ဒီမိုကရေစီနည်းလမ်းကျပါ ရဲ့လား။ လူမှုရေး ရှုထောင့်အရရော မှန်ကန်မျှတပါရဲ့လား။ ကျွန်တော်ကတော့ ဒီရက်ပိုင်းမှာ အတော်လေး (Brain Storming) ဦးနှောက်မုန်တိုင်းဆင်မိတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ပြည်သူတစ်ရပ်လုံး လိုလားတဲ့ ဒီမိုကရေစီဆိုတာကို အပြန်ပြန်အလှန်လှန် ဆန်းစစ်နေမိပါတယ်။

ဆောင်းရာသီရဲ့ အေးမြမြနံနက်ခင်းမှာ နှင်းစက်တွေနဲ့အတူ လမ်းလျှောက်ခြင်းကို အချိန်ပေးပြီး မဖြစ်မနေ လုပ်ဆောင်ဖြစ်တယ်။ ရုပ်ပိုင်းရော၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါ များစွာအထောက်အကူဖြစ်စေတဲ့ လမ်းလျှောက်ခြင်းကြောင့် စိတ်ရောကိုယ်ပါ တစ်နေ့တာလုံး ကြည်လင်လန်းဆန်းနေပြီး နေ့စဉ် လုပ်ဆောင်ရမယ့် နိုင်ငံ့တာဝန်တွေကို ကျေပွန်စွာ ထမ်းဆောင်နိုင်တာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

အခုတလော ကျွန်မတို့နိုင်ငံရဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေကို ကြည့်ပြီး နိုင်ငံသားတစ်ဦးအနေနဲ့ စိတ်မကောင်း ဖြစ်စရာ တွေ မြင်တွေ့နေရပါတယ်။ လူတိုင်းလူတိုင်းဟာ မိမိ ယုံကြည်ချက်၊ ခံယူချက်၊ ရပ်တည်ချက်တွေကို လွတ်လပ် စွာဆောင်ရွက်နိုင်ပေမယ့် အခြားသူတွေရဲ့ ယုံကြည်ချက်၊ ခံယူချက်၊ ရပ်တည်ချက်တွေကို အနိုင်ကျင့်လွှမ်းမိုးပြီး အကျပ်ကိုင်တွန်းအားပေးတာမျိုးကတော့ အတော်ကို ( အရုပ်ဆိုး အကျည်းတန်လွန်းပါတယ်။ ။

မြန်မာနိုင်ငံတစ်ဝန်း မော်တော်ယာဉ်စီးရေအများ ဆုံးမြို့သည် ရန်ကုန်မြို့ကြီးပင်ဖြစ်သည်။ လူဦးရေ များပြားထူထပ်သည့်အလျောက် ယာဉ်သုံးစွဲမှုအများဆုံး လည်းဖြစ်ပါသည်။ ဘတ်စ်ကား၊ ကုန်တင်ယာဉ်၊ အိမ်စီး ကား၊ သုံးဘီး၊ မော်တော်ဆိုင်ကယ်၊ ထော်လာဂျီအစရှိသဖြင့် အမျိုးအစားစုံလှသည်။ ထိုယာဉ်အသီးသီးကို မှတ်ပုံတင် ပေးခြင်း၊ လိုင်စင်ထုတ်ပေးခြင်း၊ သက်တမ်းတိုးပေးခြင်း၊ ယာဉ်မောင်းလိုင်စင်ထုတ်ပေးခြင်း စသော ဝန်ဆောင်မှု လုပ်ငန်းများကို ဆောင်ရွက်ပေးရသောဌာနသည် ပို့ဆောင် ရေးနှင့် ဆက်သွယ်ရေးဝန်ကြီးဌာနလက်အောက်ရှိ ကုန်းလမ်းပို့ဆောင်ရေးညွှန်ကြားမှုဦးစီးဌာနဖြစ်ပါသည်။ အတိုကောက်အားဖြင့် “က.ည.န”ဟု ခေါ်ကြပါသည်။ ထို က.ည.န ရုံးများသည် တိုင်းဒေသကြီးနှင့် ပြည်နယ်မြို့ များတွင်လည်း ရှိပါသည်။ သို့သော် ရန်ကုန်မြို့ကြီးသည် ကြီးမားကျယ်ပြန့်သည့်အလျောက် က.ည.န ဝန်ဆောင် မှုပေးနေသောဌာနတည်နေရာများ ပြောင်းလဲလာသည့် အတွက် တခုတ်တရတင်ပြရခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

ပြည်သူတွေရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးကြသူတွေဖြစ်တဲ့ ဆရာဝန်တွေနဲ့ သူနာပြု အပါအဝင် ကျန်းမာရေးဝန်ထမ်းတွေ CDM လုပ်ကုန်ကြပြီတဲ့။ ဝမ်းနည်းလိုက်တာဖြစ်ခြင်း။ အိမ်မှာရှိနေတဲ့သက်ကြီးရွယ်အိုနဲ့ လူမမည်တွေပါဝင်တဲ့ မိသားစုအတွက်လည်း စိတ်ပူမိသလို လက်ရှိမှာ အမြစ်မပြတ်နိုင်သေးတဲ့ ကိုဗစ်-၁၉ ရောဂါအတွက်လည်း ကျန်းမာရေး ဝန်ထမ်းတွေကိုပဲ အဓိကအားကိုးနေရတဲ့ ပြည်သူတစ်ဦးအနေနဲ့ အပူလုံးကြွမိတာပါ။ မိမိတို့လိုပဲ အခြားသော ပြည်သူအားလုံးကလည်း ပြသခွင့်မရတော့တဲ့ ဆေးရုံတွေ၊ ဆရာဝန်မရှိတော့တဲ့ တိုက်နယ် ဆေးရုံလေးတွေ၊ ပိတ်လိုက်ရတဲ့ ကိုဗစ်-၁၉ ကုသရေးစင်တာတွေကိုကြည့်ရင်း ဝမ်းနည်းမဆုံး ဖြစ်နေကြမယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်။

နိဒါန်း ၁၉၈၀ ကာလဆီက (နိုင်ငံတော်သမ္မတကြီးတာဝန်ကို ၁၉၈၈ ခုနှစ်မှာ လပိုင်းမျှ ထမ်းဆောင်ရဖူးသော) ဒေါက်တာမောင်မောင် ရေးခဲ့ဖူးသော စာတစ်ပုဒ်ကို သတိရသည်။ ဒေါက်တာ မောင်မောင်သည် မန္တလေးဇာတိ၊ မန္တလေးသား ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အမေရိကန်နိုင်ငံနှင့် ဂရိတ်ဗြိတိန်နိုင်ငံတို့မှ ဥပဒေဆိုင်ရာ ဒေါက်တာဘွဲ့ နှစ်ထပ်ကွမ်းရခဲ့သူ ကမ္ဘာသိထူးချွန်သော ဥပဒေပညာရှင်ကြီး တစ်ဦး ဖြစ်ရုံမျှသာမက သတင်းစာဆရာ စာရေးဆရာ၊ အင်္ဂလိပ်လိုရော မြန်မာလိုပါ ထူးထူးချွန်ချွန် စာအရေးအသား ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သူအဖြစ် နိုင်ငံတကာက အသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြပါသည်။ ဒေါက်တာမောင်မောင်၏သမီး ဝန်ထမ်းတစ်ဦးသည် ထို (လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၄၀၊ ၁၉၈၀ ပြည့်နှစ်)ကာလက ဖောင်ကြီးဗဟို

လူတို့သည် ပိုမိုတိုးတက်ကောင်းမွန်သည့် လူနေမှုဘဝပုံစံများရရှိရန် တီထွင်ဖန်တီးနိုင်စွမ်းကို စိန်ခေါ်မှုအသွင်ဖြင့် လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးတွင် တစ်နေရာမှ တစ်နေရာသို့ သက်သောင့်သက်သာလျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိခရီးတွင်စေရန် မော်တော်ယာဉ်များ ပေါ်ထွန်းလာရေး အတွက် ၁၈ ရာစုအလယ်ခေတ်တွင် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။