ယခုအခါ ကိုဗစ် - ၁၉ ကူးစက်ကပ်ရောဂါကြီး ကမ္ဘာတစ်ဝန်း လှိုင်းတံပိုးကြီးသဖွယ် ပျံ့နှံ့ လာနေပြီ ဖြစ်ပါသည်။ ယခုအချိန်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ဗီဇပြောင်း ဗိုင်းရပ်စ်များအဖြစ်လည်း ကူးစက်ပျံ့နှံ့လာသည်ကို တွေ့ရပါသည်။ ရောဂါပိုးကူးစက်ခံရသူများ အတွက် ဆေးကုသ မှုပေးရာတွင် ဆေးရုံများမှာ အခက်အခဲများ ရှိလာနေသည်ကိုလည်း နိုင်ငံ အများအပြားတွင် တွေ့ရပါသည်။ လိုအပ်သူများကိုသာ ဆေးရုံတက်ကုသစေခြင်းကို ဦးစားပေးပြီး ပိုးတွေ့ရောဂါလက္ခဏာမရှိသူများ၊ အသက်အရွယ်ကောင်း ပိုးတွေ့သူများ၊ ရောဂါ အခံကင်းသူ၊ နည်းပါးသူများစသည်တို့ကို မိမိတို့နေအိမ်များမှာပင် ခွဲခြားနေထိုင် ပြုစု စောင့်ရှောက်မှုများကို ဆောင်ရွက်လာရာ ယင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ဆောင်ရွက် နိုင်ပုံများကို တင်ပြလိုပါသည်။

ကျွန်တော်တို့လူသားတွေဟာ လောကကြီးထဲမှာ အကြောင်းအမျိုးမျိုး၊ ရည်ရွယ်ချက်အဖုံဖုံ၊ အခြေအနေအမျိုးမျိုးနဲ့ ဖြတ်သန်းနေကြပါတယ်။ ဒီလိုဖြတ်သန်းနေကြတာဟာ အဓိပ္ပာယ် ရှိသလား၊ မရှိဘူးလားဆိုတာကို ဆန်းစစ်ကြည့်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ ဒါနဲ့ ပတ်သက်လို့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၃၀ ကျော်က တေးရေး မောင်သစ်မင်း ရေးစပ်ပြီး ကွယ်လွန်သူမင်းသားကြီး ကျော်ဟိန်းအပါအဝင် တေးသံရှင်အများအပြား သီဆိုခဲ့တဲ့ “အဓိပ္ပာယ်ရှိသောလူသား” တေးသီချင်းလေးကို သတိရမိပါတယ်။

ကမ္ဘာတစ်ဝန်း ကိုဗစ်-၁၉ ကပ်ရောဂါ ဖြစ်ပွားနေတာ တစ်နှစ်ပင်ကျော်လာပြီး တတိယလှိုင်း ဝင်လာပါပြီ။ တချို့သောဒေသတွေမှာဆိုရင် ကူးစက်မှုနှုန်း မြင့်တက်လျက်ရှိပြီး အသေအပျောက်လည်း ရှိနေပါတယ်။ ကမ္ဘာ့လူသားတွေဟာ စီးပွားရေး၊ လူမှုရေး၊ ပညာရေး စတဲ့ ကဏ္ဍ ပေါင်းစုံမှာ အခက်အခဲတွေ့နေကြရပါတယ်။ နေ့စဉ် စားသောက်နေထိုင်ရေးအတွက် နေထိုင်မှုပုံစံသစ်နဲ့ ချဉ်းကပ်နေကြရပါတယ်။ နေအိမ် ထဲမှာပဲ နေရတဲ့အချိန် များလာတဲ့အခါသင့်တင့်လျောက်ပတ်စွာ နှလုံးသွင်းနိုင်စွမ်းမရှိတဲ့သူတွေဟာ မွန်းကျပ်တယ်လို့ ခံစားလာကြပါတယ်။ လူအမျိုးမျိုး စိတ်အထွေထွေ ဆိုသလို အခက်အခဲကာလကို အခွင့်အလမ်းအဖြစ် အသုံးချသူတွေရှိသလို အခက်အခဲကို လက်မြှောက် အရှုံးပေး လိုသူတွေလည်း ရှိကြပါတယ်။ ကိုဗစ်-၁၉ ကာလမှာ ကြုံတွေ့ရတဲ့ အခက်အခဲတွေကနေ သင်ခန်းစာဖော်ထုတ်နေသူတွေရှိသလို ညည်းတွား နေသူတွေလည်း ရှိကြပါတယ်။